W
momencie wybuchu II wojny światowej francuska armia liczyła 900 tys. żołnierzy,
ale obowiązkowa służba wojskowa pozwalała zmobilizować 5 mln rezerwistów i
utworzyć 110 dywizji (a ponadto dywizje kolonialne i północnoafrykańskie). W
wyniku mobilizacji w sierpniu i wrześniu 1939 postawiono w stan gotowości 44
dywizje i sformowano kolejne 44. W wyniku dalszego wzmacniania sił zbrojnych
Francja w przededniu agresji niemieckiej dysponowała 99 dywizjami o
równowartości, łącznie z mniejszymi jednostkami, 117 dywizji. Główne siły (2 240
tys. żołnierzy) rozwinięto na froncie niemieckim, pozostawiając nieznaczną część
na froncie włoskim. W 1939 roku lotnictwo francuskie dysponowało ok. 5 000 samolotów, wśród których było 1 375 samolotów bojowych, w większości przestarzałych. W maju 1940 Armée de l'Air dysponowała 740 nowoczesnymi myśliwcami i ok. 140 lekkimi i średnimi bombowcami.
W 1939 Marine Nationale mogła wystawić do walki: 2 stare pancerniki, 3 zmodernizowane pancerniki, 3 krążowniki liniowe, 7 krążowników ciężkich, 12 krążowników lekkich, 32 kontrtorpedowce, 38 mniejszych niszczycieli, 77 okrętów podwodnych. Flocie tej brakowało lotniskowców, niewystarczające było uzbrojenie przeciwlotnicze okrętów, brakowało odpowiedniej ilości broni do zwalczania okrętów podwodnych.